ELAZIĞLI HEMSERİMİZ ŞÜKRÜ ŞAHİN DEN MANEVİ HİZMET

YİRMİ BEŞ YIL ÖNCE HAYAL EDEMEZDİM… BUGÜN HAMDOLSUN

İnsan bazen durup geriye bakıyor. Geçen yılları, karşılaştığı insanları, çektiği sıkıntıları ve gönlünde taşıdığı niyetleri düşünüyor. Sonra bugün gördüğü manzara karşısında dilinden tek bir kelime dökülüyor: Hamdolsun…

Yirmi beş yıl önce bugünleri bütün ayrıntılarıyla hayal edemezdim. Çocukların ve gençlerin camimizin etrafında böylesine güzel bir aile oluşturacağını, nice insanın aynı hizmetin ucundan tutacağını, küçük gayretlerin bu kadar geniş bir karşılık bulacağını bilemezdim.

Ama gönlümüzde bir arzu vardı: İnsanlara faydalı olmak, çocuklarımızın elinden tutmak, gençlerimizin gönlüne ulaşmak…

Yıllar içinde şunu daha iyi anladım: Bir çocuğun camiye alışması, yalnızca kapıdan içeri girmesiyle olmuyor. Onu karşılayan bir tebessüme, kendisini dinleyen bir büyüğe, yanlış yaptığında incitmeden yol gösteren bir rehbere ihtiyacı var. Gençlerimiz de kendilerine güvenildiğini, fikirlerine değer verildiğini ve varlıklarının önemsendiğini hissetmek istiyor.

Bizim hizmet anlayışımız da bu ihtiyaçların etrafında şekillendi.

Camimizin yanında çocuklarımızın ders çalışabildiği, Kur’an öğrenebildiği, kitap okuyabildiği, sofrasını ve sevincini paylaşabildiği ortamlar oluştu. Velilerimizle konuştuk, öğreticilerimizle düşündük, gönüllülerimizle emek verdik. Bazen bir eksikliği gidermek için kapı çaldık, bazen bir öğrencimizin derdiyle dertlendik. İmkânımızın yetmediği yerde hayırseverlerimizin desteği yetişti.

Bugün çocuklarımızı, gençlerimizi ve onların hizmetine koşan üniversiteli gönüllülerimizi görünce içimden büyük bir şükür yükseliyor. Bir zamanlar kendisine ilgi gösterilen bir gencin, bugün başka bir çocuğa ağabeylik veya ablalık yapması ne büyük bir güzellik! Öğrendiğini paylaşması, kendisine uzatılan eli bir başkasına uzatması, yılların emeğine ayrı bir anlam katıyor.

İşte o zaman insan, hizmetin meyvesini yalnızca yapılan işlerde aramıyor. Bir çocuğun güveninde, bir annenin duasında, bir gencin sorumluluk alışında görüyor.

Elbette kolay olmadı. Yorulduğumuz, üzüldüğümüz, anlaşılmadığımız zamanlar da oldu. Her düşündüğümüzü gerçekleştiremedik. Eksiklerimiz oldu; hâlâ da var. Fakat her defasında bir evladımızın tebessümü, bir velimizin samimi sözü, bir dostumuzun desteği bize yeniden güç verdi.

Bu sebeple bugün ortaya çıkan güzellikleri anlatırken dilim “ben yaptım” demeye varmıyor. Rabbim nasip etti; nice insanın emeğiyle, duasıyla ve desteğiyle birlikte yürüdük.

Öğreticilerimizin, manevi danışmanlarımızın, gönüllü gençlerimizin, yardımcı personelimizin, velilerimizin, cemaatimizin ve hayırseverlerimizin bu yolculukta ayrı ayrı payı var. Kurumlarımızın verdiği destekler de hizmetlerimizin gelişmesine vesile oldu. Kimi zaman görünür olan bir çalışmanın arkasında, adı hiç duyulmayan nice insanın alın teri bulunuyor.

Hepsinden Allah razı olsun.

Bugün geriye bakarken gönlümde şükür, geleceğe bakarken sorumluluk hissediyorum. Çünkü bize güvenerek gelen her çocuk, elinden tutulmayı bekleyen her genç bir emanettir. Ulaştıklarımız kadar henüz ulaşamadıklarımızı da düşünmek zorundayız.

Yirmi beş yıl önce bugünleri hayal edemezdim. Şimdi ise biliyorum ki samimi bir niyetle atılan küçük bir adım, Allah’ın izniyle yıllar sonra nice hayra vesile olabiliyor.

Rabbim niyetimizi temiz, gayretimizi devamlı eylesin. Bizlere sağlık ve güç versin; yetişen evlatlarımızı bizlerden daha güzel hizmetlere vesile kılsın.

Geçen yıllara, birlikte yürüdüğümüz insanlara ve bugün gördüğümüz güzelliklere hamdolsun…

Şükrü Şahin

Hacı Ömer Karagül Camii İmam Hatibi

Diyanet Gençlik Manevi Danışmanı