BİR ĶUŞAGIN MAZİ HİKAYESİ

Anadolu büyüyen bizim kusak cok şeyler gördü yasadi yokluk gördü.kanaat gördü kara saban gördü.gem sürdü harmanda hayvan otlatma gördü.sehire yoğurt süt götürdü.harclik yapti.bayramlik aldi.sevindi ağladı.saf büyüdü safi duygularla okula gitti yokluk icinde okudu.yagmur kar soğuk sıcak gördü.O kusak çok şey gördü darbeler 12 eylül depremler ve hayatta olanlar yapay zeka gördü sosyal medya ile tanıştı.ortada kalıp ayak uydurmaya çalıştı.çocukkari onlari anlamadi.anlamak istemedi.onlar hep eskiye özlem duydu o yokluk günleri bile mutlu günler olduğunu anladı.cogu iş adami bürokrat oldu. Vatani sahiplendi sahip çıkmak istedi.korudu.18 ay çoğu yokukla bedelli askerlikle tanismadi yoklukta askerlik yaptı. Buna ragmen vatansever oldu siyasi calkantilarda etkilenenler arasında çoğu zorluklarla çıktı. Simdi bu kusak köyü özlüyor oralarda mazi ariyor dolaşıyor.cocukluk izleri ile mutlu oluyor.bizim kusak haydi maziye gidin yaşayın ömrünüz son döneminde bahar mevsiminde köye gidip çiçeklerle güller ile papatya ile her ağacın çiçeği ile hayata gülümseyin mutlu olun.belki de bu son baharınız olabilir..Hayat akıp gidiyor..elveda demeden çoğu kuşaktakiler gitti.yolcuyuz bu dünyada yolun sonu görünüyor. Bir köye yolculuk eski yaşli zülfiye teyzemiz gorduk bayramlastik dua aldik dua ettik.saglik ve huzurla nice bayramlara deyip ayrıldık.bir farklı bayram oldu bizim kuşak icin dostlara selam olsun